Czy dzieci - a zwłaszcza rodzeństwo -zamiast bić się, przezywać, dokuczać sobie nawzajem mogą ze sobą współpracować? Tak, ale pod warunkiem, że zdobędą potrzebne do tego umiejętności. Elizabeth Crary pokazuje nam, jak uczyć dzieci rozwiązywania konfliktów.

Książka „Jak być sobą. Opowieść o Asertku” jest niezwykłą „bajką”, która w pełny wdzięku sposób tłumaczy niezrozumiały świat, pomaga poszukiwać swojego miejsca wśród ludzi, umożliwia rozumienie własnych i cudzych motywów postępowania, twórczo rozwija, skłania do poszukiwania skuteczniejszych sposobów radzenia sobie z trudnościami. Jest napisana językiem nastolatków, mówi o ich problemach, o tym okresie w życiu, w którym dokonuje się wielu intensywnych prób, eksperymentów, sprawdzania swoich sił… Z Asertkiem można się łatwo utożsamić, razem z nim poszukiwać, popełniać błędy, sprawdzać kolejne role i maski, odkrywać, próbować, aż do szczęśliwego zakończenia. To „równygość”, bierze sprawy we własne ręce, jest aktywny, nie czeka na cud, nie szuka ucieczki w „odmienne stany świadomości”. Porusza się we współczesnym świecie. Teatr Bardziej Prawdziwy może być zarówno szkołą, jak i pierwszą pracą. Asertek spotyka się tam z różnymi trudnościami. Nie są to smoki czy demony, jak w klasycznych baśniach, lecz rywalizacja, walka o władzę, samotność, własne ograniczenia czy błędy. Sytuacje, w których trzeba dokonać wyboru. Asertek nie udziela porad, nie poucza. Dzieli się własnym doświadczeniem, inspiruje, dostarcza wiedzy na temat skrajnych postaw, bada reakcje otoczenia, zachęca do własnych poszukiwań. Każdy może wziąć z tej pięknej bajki to, czego najbardziej potrzebuje.